نحوه ی تاثیر والدین بر شکل گیری نگرش ها

 

سایت مشاورکده در این مقاله قصد دارد به معرفی نحوه ی تاثیر والدین بر شکل گیری نگرش ها و بررسی تمام ابعاد مختلف آن بپردازد. چنان چه شما نیز به دنبال یافتن اطلاعات کاملی در این باره هستید، پیشنهاد می کنم این مقاله را از دست ندهید

اکنون هیچ کس تردیدی در این باره ندارد که رفتار والدین و شیوه ی فرزند پروری آن ها تا حد زیادی تعیین کننده ی رشد ویژگی های شخصیتی و الگو های رفتاری در فرزندانشان است. تا حدی این تلاش عمدی کودکان برای رفتاری مشابه با دیگران است و تا حدودی تقلید ناخودآگاه است که یکی از جنبه های همذات پنداری با دیگران است. با این حال، در این مقاله به عنوان یک قاعده، تأثیر سبک های فرزند پروری دموکراتیک، مستبد یا سهل گیرانه در شکل گیری برخی از ویژگی های کودک مورد بحث قرار می گیرد.

از دیدگاه جهانی، کودکان بین 6 تا 10 سال در یک چهره ی تثبیت شدۀ در حال آماده شدن برای نوجوانی هستند. در حدود شش سالگی یک تغییر شناختی بزرگ اتفاق می ‌افتد، کودک شروع به درک دنیای اطراف خود می ‌کند، مهارت هایی را برای حل مشکلات به دست می ‌آورد، راه حل های جدید پیدا می ‌کند، یاد می ‌گیرد تامل کند، قضاوت کند و درک کند که دیگران دیدگاه متفاوتی دارند. این می ‌تواند پیامد هایی برای آن ها و تعامل بین آن ها به همراه داشته باشد. تأثیر خانواده ها در رشد و رفتار کودکان در این سن، زندگی کودک با تنش هایی بین استقلال و انتظارات کودک که می ‌تواند یا نمی ‌تواند عزت نفس او را تحریک کند، بیان می شود.

یکی دیگر از عوامل مهم در این سن شروع زندگی در مدرسه است. در این سن، کودک وارد پیش دبستانی می ‌شود و شروع به گذراندن زمان بیش تری در مدرسه و فعالیت های دیگر می ‌کند تا با والدین خود.

نقش خانواده، عامل اصلی اجتماعی شدن است، چرا که در درون خانواده است که کودکان شروع به کسب ارزش، نگرش ها و رفتار های مورد قبول جامعه کرده اند. بنابراین، فرآیند اجتماعی شدن راهی برای کودکان برای یادگیری باور ها، ارزش ها و رفتار پذیرفته شده ی اجتماعی دارد. در درون خانواده و در روابط کار آموزی آن ها است که کودک قوانین اساسی جامعه پذیری، ارزش ها و وظایف را می ‌آموزد.

تجربیات درون خانواده منحصر به فرد است و رابطه با والدین و سایر اعضای خانواده را برای رشد اجتماعی کودک حیاتی می ‌کند). هنگامی که کودک متولد می ‌شود، فرآیند رشد فردی در خانواده از طریق یادگیری عادات، ارزش  ها و کد های زبانی آغاز می ‌شود که کودک را منحصر به فرد و متفاوت از سایرین می ‌سازد. بنابراین، خانواده نقش اساسی در رشد شخصیت کودکان و نوجوانان دارد.

 

نحوه ی تاثیر والدین بر شکل گیری نگرش ها
نحوه ی تاثیر والدین بر شکل گیری نگرش ها

خلاصه

به طور خلاصه، از طریق یادگیری در خانواده و فرزند پروری است که کودک از نظر اجتماعی و روانی رشد می ‌کند. واقعیت تعاملات خانوادگی می ‌تواند به کودک کمک کند تا خود را برای واقعیت خارج از خانواده آماده کند.

از دیدگاه بروفنبرنر، کودک نقشی فعال و منفعل در رشد خود دارد، چرا که این مدل بر اهمیت روابط بین افراد تاکید می ‌کند و محیط را تغییر می ‌دهد و منجر به تغییرات کیفی می ‌شود. رویداد های شخصی یا محیطی (به عنوان مثال، طلاق والدین) می ‌تواند منجر به تغییرات کیفی ناگهانی شود. این تئوری در حقیقت سیستم‌ های اکولوژیکی را بیان می ‌کند که سطوح چندگانه ی محیط را توصیف می ‌کند و بر رشد کودکان و نوجوانان تأثیر می ‌گذارد. چهار ساختار وجود دارد؛ (1) سیستم خرد که به فعالیت ها و تعاملاتی اشاره دارد که در محیط نزدیک فرد رخ می ‌دهد و به تدریج با تماس کودکان با سایر زمینه ها (مدارس، مهدکودک) پیچیده تر می ‌شود و خانواده همیشه بخشی از آن است. (2) میان سیستمی  که شامل ارتباطات یا روابط متقابل بین سیستم‌ های خرد مانند مدرسه و مهدکودک است. (3) سیستم بیرونی که شامل زمینه‌ هایی است که کودکان و نوجوانان بخشی از آن نیستند، اما همچنان بر رشد آن ها تأثیر می ‌گذارند (مانند محیط کاری والدین). و (4) کلان سیستم، زمینه ی فرهنگی که در آن خرد، میانی و برون سیستم تعبیه شده است. این زمینه ها از فرهنگی به فرهنگ دیگر متفاوت است و بر انواع تجربیاتی که کودکان در خانه و مدرسه دارند تأثیر می ‌گذارد.

با توجه به نظریه ی یادگیری اجتماعی بندورا و والترز، کودکان با مشاهده رفتار ها، شخصیت های دلبستگی خود، شکل دادن به این رفتار ها و تقلید از آن ها یاد می ‌گیرند که چگونه رفتار کنند. کودکان مدل های درونی خود را از روابط با توجه به مراقبان خود می ‌سازند. این مدل‌ های درونی، بازنمایی‌ هایی از خود، شخصیت‌ های دلبستگی و روابطی هستند که به عنوان فیلتر های شناختی – عاطفی مفهوم‌ سازی شده اند که بر نحوه ی واکنش کودکان به دیگری و نحوه ی دیدن خود در دنیای اجتماعی تأثیر می ‌گذارند.

نتیجه گیری نهایی درباره ی مقاله ی نحوه ی تاثیر والدین بر شکل گیری نگرش ها

در این مقاله ما سعی کردیم درباره‌ ی نحوه ی تاثیر والدین بر شکل گیری نگرش ها به شما اطلاعات درستی داده باشیم و شما را با تمام ابعاد این مسئله آشنا سازیم .

به طور کلی باید گفت اکنون هیچ کس تردیدی ندارد که رفتار والدین و شیوه ی فرزند پروری آن ها تا حد زیادی تعیین کننده ی رشد ویژگی های شخصیتی و الگو های رفتاری در فرزندانشان است. تا حدی این تلاش عمدی کودکان برای رفتاری مشابه با دیگران است و تا حدودی تقلید ناخودآگاه است که یکی از جنبه های همذات پنداری با دیگران است. با این حال، در این مقاله به عنوان یک قاعده، تأثیر سبک های فرزند پروری دموکراتیک، مستبد یا سهل گیرانه در شکل گیری برخی از ویژگی های کودک مورد بحث قرار می گیرد.

در پایان این مقاله از این که تا انتهای این مقاله‌ با سایت ما همراهی کردید از شما بی نهایت سپاس گزار هستیم و امید داریم که در این مقاله ی سایت ما به شما راهنمایی درستی درباره‌ ی بررسی نحوه ی تاثیر والدین بر شکل گیری نگرش ها کرده باشیم.

 

 

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

برای تماس با مشاور کلیک کنید