مشاوره اوتیسم

اوتیسم و انواع اوتیسم

اوتیسم یا درخودماندگی یکی از اختلالات روانشناسی به شمار می‌رود. در رابطه با این اختلال مباحث گسترده و فراوانی همواره در طول تاریخ مطرح شده است.

به طور کلی درباره این اختلال پرسش‌های زیادی مطرح می‌شود.

برخی از این پرسش‌ها به شرح زیر:

اوتیسم چیست؟

فردی که دارای اختلال اوتیسم است چه نشانه‌هایی دارد؟

دلیل بروز این اختلال در برخی از افراد چیست؟

از چه روش‌هایی می‌توان آن را درمان کرد؟

امروز قصد داریم به برخی از این پرسش‌ها با استفاده از کتب معتبر روانشناسی پاسخ دهیم. در صورت داشتن هر گونه سوالی درباره این اختلال می‌توانید با مشاورین ما تماس بگیرید.

مطالب ارائه شده در این پست:

-اوتیسم چیست؟

-انواع اوتیسم

اوتیسم چیست؟

اختلالی که ما با عنوان اوتیسم آن را می‌شناسیم بر اساس یکی از معتبرترین کتب روانشناسی، یعنی dsm5، اختلال طیف اوتیسم شناخته می‌شود.

این اختلال در واقع جزئی از اختلالات رشدی و عصبی محسوب می‌شوند که  ویژگی بارز آن مشکل در ارتباط برقرار کردن وتعاملات اجتماعی است. افراد مبتلابه این اختلال دارای رفتار های تکراری و کلیشه‌ای می‌باشند. اوتیسم بر روی درک افراد از دنیا تأثیر می‌گذارد. به نوعی می‌توان گفت اشخاصی که دارای اختلال اوتیسم هستند به گونه‌ای متفاوت دنیا را می‌بینند و درک می‌کنند.

این اختلال در طول سه سال اول زندگی قابل تشخیص می‌باشد. بر اساس آمارهای منتشر شده اختلال طیف اوتیسم در پسران بیشتر از دختران دیده شده است.

این اختلال انواع گوناگونی دارد که در ادامه به شکلی مفصل به آن می‌پردازیم.

انواع اوتیسم

اختلال طیف اوتیسم براساس dsm4 به چهار دسته تقسیم می‌شود. این چهار بخش عبارتند از:

1-اختلال اوتیستیک

2-اختلال آسپرگر

3-اختلال از هم پاشیدگی کودکی

4-اختلال رشد فراگیر

اختلال اوتیستیک

اختلال اوتیستیک شایع‌ترین نوع اختلالات طیف اوتیسم می‌باشد. این اختلال همان اختلالی است که با اسم اوتیسم می‌شناسیم.

ویژگی های این اختلال به شرح زیر است:

-از آنجایی که این کودکان نسبت به صدای والدین یا اطرافیان خود هیچ واکنشی نشان نمی‌دهند در نتیجه تصور همگان بر این است کودک ناشنوا می‌باشد در صورتی که این گونه نیست.

-عموماً بین 2 تا 3 سالگی علائم این اختلال نمایان می‌شود.

-هیچ گونه دلبستگی از سوی این کودکان به والدین خود دیده نمی‌شود.

-نمی‌توانند با همسالان خود ارتباط برقرار کنند.

-هیچ گونه هماهنگی میان حرکات رفتاری و حسی که نشان می‌دهند، دیده نمی‌شود.

-به بازی‌های تک نفره علاقه بیشتری دارند و از بازی‌های گروهی دوری می‌کنند.

-غالباً نمی‌توانند ارتباط چشمی با اطرافیان خود برقرار کنند.

اختلال آسپرگر

اختلال آسپرگر که نام دیگر آن اختلال طیف اوتیسم پرکاربرد است، در مقایسه با نوع اول افراد کمتری درگیر این اختلال هستند. افرادی که اختلال آسپرگر دارند در مقایسه با افراد مبتلا به اختلال اوتیستیک شدیدتر نیست.

این اختلال در سنین اولیه چندان قابل تشخیص نیست اما هر چه که سن این کودکان بیشتر می‌شود، مشکلات آن‌ها برجسته‌تر می‌شود.

علائم اختلال آسپرگر عبارتند از:

– در ابتدا باید بگوییم که افراد مبتلا به اختلال آسپرگر ممکن است تا سن پیش دبستانی نشانه‌ها را آشکار نسازند.

-این کودکان در تشخیص علائم اجتماعی دیگران و رعایت کردن نوبت مشکل دارند.

-همانند نوع اول، امکان دارد از تماس چشمی اجتناب کنند.

-اعضای صورت یا وضع اندامشان ممکن است غیر عادی به نظر برسد.

-این کودکان گرایش دارند به این که دلمشغول مجموعه محدودی از تمایلات خود شوند. در واقع تحمل تغییرات را ندارند.

-برخلاف اختلال اوتیستیک ممکن است برای دوست یابی تلاش کنند.

این افراد با گذشت زمان و با کمک والدین و مربیان خود می‌توانند بهتر عمل کنند و حتی در رشته دانشگاهی خود، به موفقیت‌های چشمگیری دست یابند. بزرگسالان سرانجام می‌توانند نسبت به نقاط ضعف و قوت خود بینش کسب کنند و قادرند مهارت‌های اجتماعی را یاد بگیرند.

اختلال از هم پاشیدگی کودکی

اختلال ازهم‌پاشیدگی کودکی که نام دیگر آن سندرم رت است معمولاً از 6 تا 18 ماهگی علائم آن ظاهر می‌شود.

در افراد مبتلا به سندرم رت اختلال در مهارت‌های گفتاری و اجتماعی مشاهده می‌شود. در این اختلال رفتارهای ثابت تکراری همانند دست زدن و کوبیدن سر به وفور دیده می‌شود.

این اختلال نادر است و تقریباً به طور انحصاری در دختران روی می‌دهد.

اختلال رشد فراگیر

اختلال رشد فراگیر نیز که بسیار نادر است و در پسران بیشتر دیده می‌شود.

در این اختلال نیز ارتباط غیر کلامی و صحبت کردن کودک با مشکل صورت می‌گیرد هرچند باید گفت تفاوت‌هایی با دیگر انواع اختلالات طیف اوتیسم دارد.

روانشناسان این اختلال را به عنوان جنون دوران کودکی می‌شناسند.

نوع دیگری از طبقه بندی بر اساس dsm5 اختلالات طیف اوتیسم را به سه دسته خفیف، متوسط و شدید طبقه بندی کرده است که به این دسته بندی نیز در ادامه اشاره خواهیم کرد.

اختلال طیف اوتیسم سطح یک

این کودکان نیازمند حمایت هستند اما نسبت به دو سطح دیگر دارای درجه خفیفی از این اختلال هستند.

در برقراری روابط اجتماعی ودوست یابی مشکل دارند. همچنین خودشان تمایل به کمی به برقراری روابط اجتماعی و بازی‌های گروهی دارند.

اختلال طیف اوتیسم درجه دو

افراد مبتلا به اختلال طیف اوتیسم درجه  دو مشکلات بیشتری در برقراری روابط اجتماعی و مهارت کلامی وغیر کلامی دارند. این مشکلات به حدی است که زندگی روزمره این کودکان را مختل کرده و به همین دلیل نیاز به پشتیبانی بیشتری از سوی والدین و اطرافیان خود دارند.

اختلال طیف اوتیسم درجه سه

اختلال طیف اوتیسم درجه سه به عنوان شدیدترین نوع اوتیسم شناخته می‌شود. در این نوع از اختلال طیف اوتیسم، کودک، همچون دو نوع دیگر اوتیسم، با مشکلات ارتباطی و عدم مهارت‌های کلامی و غیر کلامی روبرو است اما شدت آن نسبت به اختلال طیف اوتیسم درجه یک ودو شدیدتر است.

در این کودکان رفتارهای تکراری بسیاری مشاهده می‌شود. والدین کودک باید در تمام طول روز از کودک مراقبت نمایند و به او توجه کنند.

در صورت داشتن هر گونه سؤال دیگری درباره اوتیسم وانواع آن می‌توانید با مشاوران ما تماس بگیرید.

تماس روزانه